نفس های زاگرس به ما نیاز دارند
(بعد از هر فراز و نشیبی )
از: محمد فتاحی
خردادماه 1405
بازگشت ما پس از سه ماه سکوت…
سه ماه دوری…
سه ماه خاموشی …
آنهم صدایی، که برای جنگلهای زاگرس میتپید .
ابتدا از صمیم قلب از همه خوانندگان گرامی،
دوستداران طبیعت،حامیان و همراهان همیشگی جنگلهای زاگرس پوزش میطلبم.
قطع طولانیمدت اینترنت در ایران، ارتباط صمیمی ما را با شما برای سه ماه قطع کرد.
این سکوت اجباری برای ما نیز بسیار سنگین و دشوار بود.
امروزبسیار خوشحال و پرامید هستیم که اینترنت دوباره برقرار شده و این شانس گرانبها ، نصیبمان گردیده است.
ما بازگشتیم و با همان عشق و تعهد قبلی، بلکه با انگیزهای عمیقتر و ارادهای قویتر، ادامهدهنده راه گذشته مان خواهیم بود.
بلوطهای زاگرس،
آن پیران نجیب و استوار تاریخ این سرزمین،
هنوز ایستادهاند؛
زخمی، تشنه و خسته، اما سربلند.
هرچند در قرن اخیر ،تبرها بیش از باران بر تنشان فرود آمده،
اما ، هنوز نفس میکشند و هنوز بذر امید را در دل خاک زنده نگه داشتهاند.
زاگرس فقط مجموعهای از درختان نیست؛
زاگرس جسم و روح زنده این سرزمین است.
ریشههای عمیقش،
ستونهای حیات، آب، خاک و آینده همه ما هستند.
شکل بالا تصویری از جنگل های زاگرس به عنوان منابع تولید اب در زاگرس
اگر این بلوطها تک تک فرو ریزند، تنها چند درخت نخواهند مرد.
- چشمهها خشک میشوند،
- خاک حاصلخیز به باد میرود،
- سیلابهای ویرانگر از کوه ها فرود میآیند،
- فقر و مهاجرت ناگزیر مانند خنجری بر قلب روستاها و شهرها فرود میآیند،
- و نسلهای آینده با سرزمینی فروپاشیده ،
- تشنه، بیرحم و غبارآلود روبهرو خواهند شد.
شکل شماره 2 سیل ویرانگر سال 98 در لرستان که جاده ها و زیر ساخت ها را ویران کرد (عکس ایران امروز )
هر درخت،قلبی تپنده در سینه زمین است.
هر شاخه آن ، نفسی برای کودکان فرداست.
هر بلوط کهن ،مادری بخشنده و خاموش است
که قرنها بیهیچ چشمداشتی،
زندگی، اکسیژن، سایه و آرامش بخشیده است.
اما دریغا از کسانی که با اره موتوری ، تبر و تیشه را بر تنه این موجودات زنده را فرود میآورند ،
تا هکتاری زمین دیمزار یا درامد اندکی به دست آورند.
با هر ضربه، صدایی آه مانند و دردناک از عمق تنه بلوط برمیخیزد؛
دردی عمیق که اگر گوش دل داشته باشیم، به خوبی میشنویم و در هوا پخش میگردد.
درخت فریاد میزند، اما زخمهایش آرامآرام جانش را به خاک بازمیگرداند.
آیا اگر کسی با تبر بر تن فرزندانتان یا مادرتان ضربه بزند، آرام مینشینید؟
آیا از این عمل شنیع، غیرانسانی و ویرانگر هراس ندارید؟
آیا عواقب تلخ و درازمدت آن را در چشمان تشنه و آینده تاریک نسل بعد، نمیبینید؟
این پیمانشکنان طبیعت،
- کسانی هستند که امانت الهی و میراث ملی را با دستان خود نابود می نمایند.
- آنان نه آبادگرند،
- بلکه غارتگران خاموش این سرزمیناند.
- تاریخ نامشان را در سیاهه ویرانگران ثبت خواهد کرد
- و ثروت اندکی که از دست رنج طبیعت به دست می آورند ،آرامش و برکتی برایشان در بر ندارد.
بدانید درختان زمین حافظه تاریخی دقیقی دارند
هر گونه صدمه بر روی رشد سالیانه یا دوایر سالیانه انها ، تا قرنها باقی خواهد ماند و مورخان و باستان شنان از روی ان آثار، وقایع گذشته را بازسازی می نمایند. می دانند چند بار دچار اتش سوزی یا آفات و امراض یا خشکسالیو تر سالی… شده اند .
و درختان کوهستان ها ، زخمهایشان را هرگز فراموش نمیکنند.
درختان موجوداتی زنده، نجیب، مظلوم و بخشندهاند.
- آنها هوای ما را پاک مینمایند،
- خاک را در آغوش میکشند،
- چشمهها را زنده نگه میدارند
- و جلوی پیشروی کویر را میگیرند.
جنگل ها ف تنها خانه درختان نیستند؛
زیستگاه هزاران جانور است:
سنجابهایی که باغبانان خاموش آیندهاند،
پرندگان آوازخوان مانند بلبل و کبک … روباه، خرگوش، خرس …. و حشرات کوچک ت بزرگ که چرخه حیات را کامل مینمایند.مکمل یکدیگرند.
حذف هر کدام از جانوران ،خسارات فراوانی بر پیکر طبیعت وارد خواهد ساخت.
قطع یک درخت یعنی ویران کردن خانه هزاران موجود بیگناه و بخشنده…..
امروز زاگرس زخمی است، اما هنوز امید زنده است.
امید در دستان مادرانی که نهال میکارند،
در چشمان جوانانی که عاشق طبیعتاند،
و در قلب انجمنهایی که با عشق و دستانی خالی میجنگند.
نجات زاگرس، دیگر وظیفه یک نهاد یا دولت نیست؛
این یک رسالت انسانی، ملی و اخلاقی برای همه ماست.
واقعیت های میدانی دستگاههای اجرایی مسیول در طی نیم قرن اخیر نشان داده:
توان و امکانات لازم برای حفاظت و احیای جنگل ها را ندارند و دایما با کمبود بودجه و نیروی انسانی مناسب روبرو هستند.
این وبسایت پلی است میان علم و مردم : www.westforests.ir
- میان پژوهش و عمل،
- میان تجربه جهانی و درد های واقعی زاگرس.
ما آمدهایم تا دوباره عاشق شویم؛
- عاشق بوی خاک بعد از باران،
- عاشق آواز پرندگان،
- عاشق سایه بلوط بر سر کودکانمان
از همه شما دعوت گرم مینماییم ،
به پویش «دست در دست بلوط» بپیوندید.
هر پیام، پیشنهاد، تجربه یا حتی انتقاد سازنده شما برای ما بسیار ارزشمند است.
لطفاً نظرات و پیامهای ارجمندتان را برایمان بفرستید.
تا با کمک هم، بهترین محتوا و آگاهی را به خوانندگان عزیزمان عرضه نماییم.
- اگر امروز کنار هم بایستیم،
- اگر هر انسان خود را نگهبان یک درخت بداند
- و هر روستا به سنگر حفاظت و احیا تبدیل شوند،
- زاگرس دوباره خواهد خندید،
- دوباره سبز خواهد شد
- و دوباره نفس خواهد کشید.
- و زندگی همه ما به ارامش خواهد رسید.
ما زاگرس یک پارچه را در جایگاه واقعی خود در کشورهای ایران عراق ،ترکیه و بصورت محدود در سوریه و لبنان … می بینیم .